rss search

next page next page close

Hoe maak je samen muziek?

Een eenvoudige infographic over hoe je samen muziek het beste muziek maakt.

Hoe maak je samen muziek


next page next page close

Preek over aanbidding

Wil je de PowerPoint downloaden van de preek over aanbidding? klik hier.

Ook kun je meer informatie vinden over lofprijs en aanbidding.

Lofprijs & aanbidding verandert, deel 1

Lofprijs & aanbidding verandert, deel 2

Lofprijs & aanbidding verandert, deel 3

Lofprijs & aanbidding verandert, deel 4

Als je de preek gehoord hebt; laat je dan ook een reactie achter?


next page next page close

Psalm 63

Het schema dat hoort bij de preek “Beter dan het leven” is hier te downloaden.

 

uitdeelblad psalm 63

 


next page next page close

Emerging Church V: Einde evangelisatie.

U leest een artikel die hoort bij een serie genaamd “The Emerging Church”. Klik op de links om de andere artikelen behorende bij deze serie te lezen.

1. Emerging Church: De nieuwe kerk

2. Emerging Church: Als Jezus zijn.

3. Emerging Church: Kerk en wereld.

4. Emerging Church: Over appels, bomen en bijeenkomsten.

5. Emerging Church: Einde evangelisatie. 

 

Hier is de evangelisatie-paradox. Je evangeliseert om een ander te overtuigen om Jezus te gaan volgen. Maar dat „evangeliseren” is soms zo’n onprettige activiteit, dat de persoon tegenover je denkt: „ik bekeer me maar niet, want straks moet ik ook zo gaan evangeliseren!” Wie heeft dat nooit gedacht toen Jehova’s getuigen aan de deur kwamen? „Ik laat me niet door hen overtuigen, want straks moet ik ook deur-aan-deur met een Wachttoren-blaadje!”

„Vriendschap-evangelisatie”, zeggen sommigen, „dat is de meest effectieve en prettige manier om te evangeliseren”. Maar vriendschapsevangelisatie is net zo paradoxaal. Op het moment dat je bevriend raakt met een niet-gelovige om die persoon tot bekering te laten komen, is de relatie per definitie niet meer vriendschappelijk. Het is ongelijkwaardig („ik ga jou de waarheid vertellen”), het is niet open (jij hebt een verborgen agenda) en je neemt de ander niet zoals hij/zij is.

Natuurlijk is evangelisatie meer dan het uitdelen van folders op de hoek van de straat. En natuurlijk is vriendschapsevangelisatie – als het goed is – getuigen van Jezus bij de mensen die op spontane wijze je vrienden zijn geworden. Maar de term „evangelisatie” is zo’n beladen term geworden dat de Emerging Church het tot symbool heeft gemaakt van hoe-het-niet-moet. Schaf maar helemaal af, zeggen veel Emerging Churches.
Mijn mening? Leer van Emerging Churches en neem het hele concept eens goed onder de loep. Hier volgen een aantal gedachten. Ze zijn van mij, maar geïnspireerd op het gedachtengoed van de Emerging Church.

Evangelisatie is niet: reclame maken

Als een bedrijf reclame maakt voor een product dan is dat niet uit oprechte liefde voor de klant. Het bedrijf wil verkopen en verdienen. Er worden allerlei creatieve campagnes verzonnen om de aandacht van de klant te krijgen. Het product wordt zo aantrekkelijk mogelijk gepresenteerd. Er wordt (meestal) niet gelogen maar dat scheelt niet veel.
Als een kerk reclame gaat maken voor het Christelijk geloof, dan wordt het geloof in een aantrekkelijke verpakking gestopt. Jezus wordt een vriend, God is alleen nog maar Liefde. Moeilijke aspecten passen niet in het doosje en worden verkleind of weggelaten. Het christendom is veel te weerbarstig, veel te stevig, veel te zwaar, veel te veelzijdig om in een slogan te vatten. Geen reclame maken dus. Wel moderne middelen gebruiken om helder inzicht te geven in wat we als Kerk geloven.

Vereenvoudig het christenzijn niet

Christen zijn is niet het hebben van een aantal geloofsovertuigingen. Het is veel meer. Het is overgave aan God in de meest brede zin. In de laatste decennia is in het rijke westen het volgende verkondigd: aanvaard Jezus offer voor jou, en als je dat doet ontvang je vergeving en mag je naar de hemel. In deze plukken we de vruchten van die verkondiging. De kerk zit vol met christenen die geloven in God, maar daar totaal niet naar leven. Als we blijven evangeliseren zoals we dat in de afgelopen decennia hebben gedaan, komen er nog meer van dat soort christenen bij. En dat willen we toch niet?
De Emerging Church focust op veranderde levens, niet op veranderde overtuigingen. Eerst laat je een andere manier van leven zien. Als dat een buitenstaander inspireert, zal hij/zij ook proberen anders te leven. Dan blijkt dat hij/zij God nodig heeft en komt hij/zij tot een ander geloof.
Even een vraag tussendoor: Leef jij je leven zo, dat het een inspiratiebron is voor niet-gelovigen? Zoniet, wacht dan nog even met evangeliseren totdat je God de ruimte hebt gegeven om je levenswijze op orde te brengen.

Wees niet selectief

Veel christenen zijn selectief in met wie ze over het geloof durven te praten. Jammer en lastig in een land als Nederland, waar zoveel Moslims, Boeddhisten, overtuigde atheïsten en orthodoxe Joden wonen. Daarmee passen we een soort van selectie toe. Mensen die niet uitgesproken zijn over hun geloof mogen over Jezus horen, maar mensen die een ander geloof aanhangen dan wij, krijgen niets. Maar de band Casting Crowns zingt het in één van hun liederen (If we are the Body): De prijs die Jezus betaalde is veel te hoog, dat wij selectief mogen zijn wie wel en wie niet mogen bij Hem mogen komen. Waar zijn we als Christenen bang voor? Dat de ander ons er uit-redeneert? Dat is onmogelijk als je over je persoonlijke geloof en ervaringen praat. Dat we als arrogant worden bestempeld? Dat zou geheel onterecht zijn aangezien het christendom niet een superieur denksysteem is, maar een persoonlijke relatie met God. Of zijn we bang dat we occult belast worden door met die ander om te gaan? Voor die gedachte is geen enkele Bijbelse grond.
Binnen de stroming van de Emerging Church vind je geen angst om het gesprek aan te gaan met anders-gelovigen. Toch wordt heel verschillend gedacht over andere godsdiensten. Zo gaat Sean Stillman van “Zac’s Place” veel om met de lokale Moslims zonder ze te willen bekeren. Hij hoopt dat ze na vijf of tien jaar iets van Jezus’ genade zullen zien in zijn leven en dat dat hen zal overtuigen. Pip Piper neemt echter een extreem standpunt in. Hij gelooft dat we zij-aan-zij met andere religies op geloofsreis moeten gaan en van elkaar kunnen leren.
Ik kan me vinden in Stillman, maar ben fel gekant tegen het standpunt van Piper. Hij relativeert zijn eigen gelijk tot op het punt dat die andere geloven net zo waar zijn. Dat klinkt prachtig in een talkshow op TV, maar ik hoor Jezus dat niet zeggen. Jezus stelt dat het heil uit de Joden is (Joh. 4:22). Punt. En dat Hij de zoon van God is. Punt. Jezus stierf vanwege zijn radicale uitspraken. Stefanus ook. En Paulus vervloekte iedereen die de kern van het evangelie durfde te veranderen (Gal. 1:8 en 9). Ook Paulus stierf vanwege zijn radicale boodschap. Wie stelt dat Jezus’ radicale/extreme boodschap niet van deze tijd is, die heeft weinig historisch besef. Jezus’ boodschap is in geen enkele tijdsperiode omarmd.

God is aan het werk in de wereld

De kerk is het lichaam van Christus. Dat wil zeggen dat Jezus in en door de kerk heen werkt. Dat wil niet zeggen dat Jezus alléén werkzaam is binnen de kerk! Ook buiten de kerk zie de Heilige Geest krachtig werken. Niemand heeft daar moeite mee als het ver van huis gebeurt. Moslim(a)s die over Jezus dromen bijvoorbeeld. Of wat ik een tijd geleden op een videoband (ja, zo lang geleden) zag: een volk met een primitief volksgeloof dat uitstekend aansloot op het evangelie. Maar staan wij er ook voor open dat God ook door niet-christenen kan spreken en werken? Hier zou ik een overweldigend aantal schriftplaatsen kunnen noemen waar God niet-gelovigen gebruikt om namens Hem te spreken. En ook heb ik meerdere keren ervaren dat God op wonderlijke manieren aan en door niet-gelovige mensen duidelijk maakt dat Hij er is.
De Emerging Church opent ramen en deuren van de kerk en gooit muren om zoals nog niet eerder vertoond is. Dat is nodig én gevaarlijk. Dat het nodig is, ziet bijna iedereen wel in. Dat het gevaarlijk is blijkt uit uitspraken van Emerging Church leiders die zo nauw aansluiten bij de hedendaagse cultuur dat ze er helemaal in opgaan.
Maar Jezus’ boodschap is niet Postmodern. En dat is maar goed ook want na deze Postmoderne episode komt er weer een ander wereldwijd paradigma. En daarna misschien weer een ander. Totdat Jezus terugkomt.

 

 


next page next page close
thumbnail Nieuwe cd van S en C zoom
next page next page close

Waarvoor dient de kerk?

Ik heb een boek in de kast staan met als titel „They like Jesus, but not the Church”. Dat beschrijft heel accuraat de houding van een groot deel van het westen tegen over de kerk. Je zou kunnen zeggen dat de reputatie van de kerk op z’n dieptepunt is. In het zuiden en oosten houden mensen niet van de kerk omdat de kerk niet is zoals hun religieuze leiders: Mohammed, Boeddha of de Hindu-goden. In het westen houden de mensen niet van de kerk omdat de kerk niet is zoals de eigen religieuze leider: Jezus. Misschien is dit wat te zwart-wit gezegd, maar iedereen voelt wel aan dat de kerk in het westen na moet denken over zichzelf. Daarom moet deze vraag gesteld worden: „Waarvoor dient de kerk?”

Ik heb mezelf dat ook vaak afgevraagd. Heel, heel lang geleden, toen ik zes of zeven was, herinner ik mij dat we ons opmaakten om naar de kerk te gaan. Het was oudejaarsavond en ik had, zoals altijd, beslist geen zin om te gaan. Mijn vader zei: „Toe nou, jongen. Het is de laatste keer van het jaar.” „Ik vroeg: hoef ik dan het hele jaar niet meer naar de kerk?” „Dat klopt”, zei mijn vader. Maar ik wist niet dat het nieuwe jaar de volgende dag al zou beginnen. En dat ik binnen een paar dagen al in de houten banken zou zitten.

En ik haatte dat! Ik haatte het om naar de kerk te gaan. En dat wist iedere kerkganger die de pech had om in een straal van een meter naast mij te zitten. Op goede zondagen tekende ik een kladblokje vol en zong ik zelf verzonnen stempartijen op de psalmen en gezangen. Op wat mindere zondagen rolden pepermuntjes onder de banken door, probeerde ik daar achteraan te duiken en becommentarieerde ik de preek in het oor van ieder die het wel of niet wilde horen. In een bepaalde duistere fase van mijn jeugd werd ik standaard naar mijn kamer gestuurd na afloop van letterlijk iedere kerkdienst. Mijn ouders hoefden op het laatst niets meer te zeggen: ik schopte mijn schoenen uit, hing mijn jas op en liep direct door naar boven.

Wat een ironie dat ik nu een bedrijf heb in het verbeteren van de kerkdienst! Dat is precies hoe God werkt. Hoe minder een bepaalde taak bij je past, hoe groter de kans dat Hij je precies dat laat doen. Dus als je er niet tegen kunt dat mensen lopen te klagen over hun problemen, dan word je misschien al klaargestoomd voor het pastoraat. En als je kinderen niet kunt uitstaan, geef je dan maar alvast op voor de crèche. En als je je eigen TV niet eens aan kunt krijgen ligt er misschien wel een bediening in de geluidstechniek voor je in het verschiet. Je weet maar nooit.

Maar terug naar ons thema: waarvoor dient de kerk? Als iemand op school of op je werk vraagt waarom je eigenlijk naar de kerk gaat, wat antwoord je dan? Er zijn veel theologische boeken over geschreven maar ik betwijfel of je daar mee verder kunt. Zo noemt een bepaalde professor 21 redenen. Onder andere „om een gewoonte vol te houden”, „om een traditie voort te zetten”, „een bijdrage te leveren”, „eventueel een ambt te dragen” en „het kerkelijk jaar mee te maken”. Dat kan wel waar zijn, maar ik heb er niets aan. Ik ga niet elke zondagochtend vroeg uit bed komen, mijn hele gezin meesleuren, een poos in de auto zitten, de dienst uitzitten en terugrijden om een bepaalde traditie vol te houden. Die prijs is best hoog. Té hoog om het te doen omdat het nu eenmaal altijd zo gedaan is.

We gaan op zoek naar een beter antwoord. En waar beter dan daar waar de kerk ontstaan is? Dat is net na de dood, opstanding en hemelvaart van Jezus. De volgelingen van Jezus maken mee dat de Heilige Geest plotseling in hen komt. Daardoor worden ze zo enthousiast dat ze letterlijk in vuur en vlam staan. Ze vertellen omstanders wat er met hen is gebeurd en dat gebeurt een beetje chaotisch. Totdat onze stoere visser, Petrus, wat harder gaat praten en zich richt tot alle omstanders. Hij steekt de eerste preek af. We lezen verder in handelingen 2:41-47.

Vers 41: „Zij nu die zijn woord met vreugde aannamen, werden gedoopt; en ongeveer drieduizend zielen werden er op die dag aan hen toegevoegd.” Opmerkelijk vers. Heb je de preek van Petrus wel eens gelezen? Laat me hem voor je samenvatten in één zin. „Jullie hebben Jezus vermoord en  aangezien Hij God zelf was, hebben jullie daarmee de ultieme kosmische fout gemaakt aller tijden. Zo’n blunder is er nog nooit begaan, en dat zal ook nooit meer gebeuren. Dus: bekeer je.” Respons: 3000 mensen zijn blij om dat te horen en nemen een nat pak op de koop toe.

Deze mensen, die blij werden om de gekste dingen, vormden de eerste kerk. En wat deden ze? We gaan naar vers 42. En let nu goed op, want ik heb iets moois ontdekt.
Vers 42: „Ze bleven trouw aan het onderricht van de apostelen, vormden met elkaar een gemeenschap, braken het brood en wijdden zich aan het gebed.”

Hier staan vier dingen. Het eerste is: „Ze bleven trouw aan het onderwijs van de apostelen”. Dat onderwijs ging met name over Jezus. Over Zijn leven, Zijn dood en het feit hij was opgestaan. Dat laatste was voor hen niet een kwestie van: „Dat staat in onze oeroude belijdenisgeschriften”, maar meer een kwestie van „Bij Jonathan is hij langs geweest op donderdag, Bij Phillis op vrijdag en op Sjabbat at Hij een matze mee met Mattheüs”. In 1 Korinthiërs 15 lezen we dat maar liefst 500 mensen hebben verteld over een ontmoeting met Jezus na Zijn dood.

Punt 1 is onderwijs, punt 4 is gebed. Waarvoor dient de kerk? Om de waarheid omtrent God door te vertellen en het contact met God te herstellen en te onderhouden. En wat staat daar precies tussen in? Punt 2 en 3. Samen een gemeenschap vormen. Samen eten en herinneringen ophalen. Met de officiële en dure woorden gezegd: „Het gedenken van de Here Jezus” en „het vormen van een gemeenschap”. Met dat laatste woord moet een beetje opgepast worden, want heel veel mensen denken daarbij aan iets anders.

Punt 1 en 4 zijn zogenaamde „verticale” punten. Verticaal betekent van boven naar onder. God is boven, en wij zijn beneden. Het gaat over onze relatie met God. Punt 2 en 3 zijn horizontale punten. Van links naar rechts. Wij staan naast elkaar. De punten gaan over onze relatie met elkaar. En een verticale lijn en horizontale lijn vormt samen… Het kruis.

Lezen we vers 43 tot 47, dan ontdekken we exact hetzelfde. Vers 43 spreekt over wonderen die gebeurden, waardoor de hele omgeving ademloos toe zat te kijken. En vers 47 spreekt over aanbidding. De kerk liet zien dat ze van Jezus hield en zong, juichte, knielde. En dacht de omgeving „Wat een weirdo’s, wat doen ze gek”? Nee, ze stonden in aanzien bij het volk en God zorgde dat mensen vanzelf de deur van de kerk plat werd gelopen. Punt 1 en punt 4 in dit rijtje zijn verticale punten. God en mensen die samenwerken. En punt 2 en 3? Weer exact hetzelfde als in vers 42. Weer de gemeenschappelijkheid en het samen eten en gedenken.

Dit noemen we een „inclusio”. Niet alleen in de woorden en zinnen zit een boodschap, maar ook in de manier waarop het is opgeschreven. De boodschap van deze inclusio is dit: Het hebben van een relatie met elkaar is omsloten door het hebben van een relatie met God. Dat klinkt heel erg moeilijk, dus laat het me op een andere manier zeggen.

Je neemt een bolletje van de bakker, en snijdt hem open. Daartussen doe je het beleg; bijvoorbeeld kaas. En dan heb je een broodje kaas in handen. Aan het broodje zelf zit weinig smaak. En alleen kaas vult niet. Maar als je kaas laat omsluiten door het brood, dan heb je een voedzame en smaakvolle maaltijd.

Zo is het ook met de kerk. Als een kerk alleen bezig is met God en het goddelijke dan wordt het een kille, droge kerk. Een kerk waar geen liefde is, maar wel spanningen, haat, nijd, achterdocht, machtsmisbruik en desinteresse in elkaar… Dat is een droog brood. Het voedt je. Maar met weinig plezier.

Je hebt ook kerken waar het gezellig is. Het gaat daar om de gezamenlijke geloofsreis en het geloofsgesprek maar echte kennis van wie God is en wie Jezus is ontbreekt. Men bidt nauwelijks en de Bijbel wordt niet serieus genomen. Zo’n kerk is een plakje kaas. Lekker, maar het vult niet. Je loopt net zo leeg de deur van de kerk uit, als dat je de kerk binnenkwam.

De kerk heeft een verticale functie en een horizontale functie. Ze zijn niet los van elkaar verkrijgbaar. Waarvoor de kerk dient? De kerk is er om elkaar te dienen en God te dienen.

In de prekenserie „spreken met God” vertel ik heel wat over de omgang van God; nu richt ik me meer op de omgang met elkaar. Met heel veel plezier zelfs, want er zitten nog twee geheimen verstopt in deze verzen.
Terug naar vers 42. Daar staat dat de gedoopten een gemeenschap vormden. Dat is zwak uitgedrukt. Het ging namelijk wat verder dan het oprichten van een vereniging. Het woord dat gebruikt wordt voor „gemeenschap” is koinonia. En dat woord had zowel voor de Grieken (aan wie Lucas het boek handelingen met name schreef) en voor de Joden een bijzondere betekenis. Het was het hoogst haalbare qua harmonieus samenleven. Zowel beroemde Griekse wijsgeren – denk aan Pythagoras – als invloedrijke sekten in het Jodendom – denk aan de Essenen, beroemd van de Dode Zee Rollen – streefden er naar om op die manier samen te leven. En Lucas zegt: hier is het gelukt. Hier is koinonia. De manier waarop er binnen de kerk met elkaar omgegaan werd, was jaloersmakend. Dat maakte de kerk woest aantrekkelijk.

Is dat nog steeds zo? Verdringen mensen zich om bij de kerk thuis te horen vanwege de liefde en de zorg en de aandacht?

In de verzen 44-46 wordt precies verteld wat nu zo bijzonder aan die gemeenschap was. „Ze hadden alles gezamenlijk”. Er was niemand rijker dan de andere, want iedereen stelde zijn bezit beschikbaar. Er was dus vertrouwen onderling. Iedereen vond de ander net zo belangrijk als zichzelf. Niemand kreeg een groter stuk van de taart.

Armoede teistert onze planeet.
1% van de wereldbevolking heeft de helft van het bezit
De 85 rijkste mensen op de aarde hebben evenveel bezit als de armste 50% van de wereld.
In bijna alle landen is het verschil tussen rijk en arm groter geworden.
Sinds de crisis zijn de rijken opgekrabbeld en de armen nog armer geworden.

Deze wereld heeft weer een kerk nodig die durft te delen. Dit is uitdaging 1.

Verder lezen we dat er in de eerste kerk dagelijks bijeenkomsten waren. Ze kenden elkaar. Ze vluchten de tempel niet uit nadat Petrus’ preek was afgelopen. Nee, ze bezochten elkaar en spraken met elkaar. Geen jachtigheid; nee. Echt contact.

Wist je dat dertig jaar geleden 7% van de mensen aangeeft dat ze geen niemand hebben om belangrijke dingen mee kunnen delen? Dat is bijna één op de tien. Maar dat is een oud gegeven. Duke University heeft een nieuw onderzoek uitgevoerd. Want sinds dat laatste onderzoek is internet en social media opgekomen en hebben mensen honderden vrienden. Kijk maar eens achter je naam op Facebook. En wat blijkt? 25% van de mensen geeft aan dat ze niemand hebben om belangrijke dingen mee te delen. Eén op de vier.

Waarvoor dient de kerk? Daarvoor. Dit is uitdaging 2.

Lucas heeft nog één geheim verstopt in dit stukje tekst.

Lees eerst Handelingen 2:47 en daarna uit het andere boek van dezelfde schrijver; Lucas 2:52. Wat is de grote overeenkomst? Jezus stond in het begin in de gunst van de mensen, en later niet meer. De kerk stond in de gunst bij de mensen, maar later niet meer. De gemeente in Jeruzalem werd na korte tijd ook vervolgd. Waar de schrijver Lucas naar toe stuurt is: de kerk vertelt niet alleen over verschijningen van Jezus op aarde, maar is zelf de verschijning geworden. De kerk is Jezus. Of zoals de schrijver Paulus zegt in één van zijn brieven (1 Cor. 12): wij zijn het lichaam van Jezus. Wij zijn lichaamsdelen van elkaar.
En dat heeft een aantal consequenties:
Als één lichaamsdeel pijn heeft – zeg je kleine teen – dan lijdt het hele lichaam mee. Lijd jij mee met andere leden?
We kunnen niet weglopen van elkaar. Als jij uit je kerk weg loopt, dan betekent dat een amputatie. Die gemeente mist iets vanaf dat moment.
Als jij elke zondag naar de kerk gaat en verder niets doet binnen dat lichaam, dan ben je waarschijnlijk een blinde darm. Er is maar één blinde darm in een lichaam. En zelfs die kan gerust verwijderd worden. Wees geen blinde darm!
Van lichaamsdelen mag worden verwacht dat ze naar het Hoofd luisteren. Het hoofd is Jezus Christus. Doe je dat niet, dan heeft het lichaam een tic. Dan beweegt het spastisch. En o, wat zie je een hoop spastische bewegingen bij kerken de laatste tijd. Mensen die dingen doen of zeggen waarvan ik zeker weet dat dat niet uit opdracht van het Hoofd is geweest.

Waarvoor dient de kerk? De kerk dient God en mensen. Net zoals Jezus dat deed. Want de kerk is als Jezus.

En jij, ben jij de kerk? Hoor jij er bij? Wil jij je vereenzelvigen met dit krimpende, ruziënde, ernstig onvolmaakte mensen? Ik hoop het. Want misschien, met jou er bij, kunnen we er wat aan veranderen.


next page next page close
next page next page close

Emerging Church IV – Over appels, bomen en bijeenkomsten

U leest een artikel die hoort bij een serie genaamd “The Emerging Church”. Klik op de links om de andere artikelen behorende bij deze serie te lezen.

1. Emerging Church: De nieuwe kerk

2. Emerging Church: Als Jezus zijn.

3. Emerging Church: Kerk en wereld.

4. Emerging Church: Over appels, bomen en bijeenkomsten.

5. Emerging Church: Einde evangelisatie. 

 

De Emerging Church is heel anders dan de kerk. Anders dan de traditionele kerk, dan de zoekersgerichte kerken, dan de vrij recente generatie-X kerken en anders dan huiskerken. Dat bindt de Emerging Church-kerken samen. Maar het hebben van een gezamenlijke vijand – nou ja, iets waar je je tegen af kunt zetten – geeft je geen identiteit. Noemen wat je niet doet wil nog niet zeggen wat je wél doet.

Zo hebben veel Emerging Churches afgedaan met de kerkdienst. Er is geen centrale bijeenkomst meer, de hele kerk komt samen in kleine kringen, dat is alles. Die kringen worden niet gevormd uit een groter bestand van leden, nee, iedere kring breidt zichzelf uit, heeft zijn eigen administratie (of helemaal niet) en heeft zijn eigen dominee, ouderlingen en diakenen (of helemaal niet). Gemeenschap in de meest pure vorm. Kerk-zijn hoeft voor de Emerging Church ook niet meer georganiseerd te worden. Alle kerkstructuren die niet ten dienste staan van de gemeenschap worden weggesneden.

Je vraagt je af of dit nog wel een kerk is. Die vraag is aan verschillende Emerging Churches gesteld. Ja, zeggen de Emerging Churches in koor. En theologisch gezien hebben ze gelijk: waar twee of drie vergaderd zijn in Mijn naam, zegt Jezus, ben ik in hun midden. Overal waar broers en zussen elkaar ontmoeten in de naam van Jezus, daar is de kerk. Ingewikkelder hoeft het niet te worden. De vraagsteller zal bij zichzelf te rade moeten gaan wat voor verplichtingen hij of zij de kerk op wil leggen. De traditionele manier van samenkomen hoeft niet de Bijbelse manier te zijn. Het gebeurt zo vaak dat we de Bijbel belijden, maar de traditie naleven.

De tweede vraag die je stelt is: wordt het niet te gauw een praatclubje? Of een christelijke versie van de televisieserie Friends? Dit hoeft niet zo te zijn. Sommige Emerging Churches vragen veel meer commitment dan enig andere kerk. Een kerk in Leeds (GB), Revive, vraagt bijvoorbeeld van ieder lid om één of twee kerkleden te houden aan vijf grondwaarden. Men neemt de verantwoordelijkheid voor elkaar. Kerk-zijn wordt heel erg serieus genomen.

Maar in hoeverre is dit concept van kerkzijn anders dan van een gemiddelde protestantse kerk? De meeste kerken die ik ken, zijn verdeeld in kringen. Er wordt vaak van ieder lid verwacht deel te nemen aan een kring. In veel kerken zegt men zelfs: “We zijn niet een gemeente met kringen, maar een gemeente van kringen.” Daarmee wordt bedoeld dat het samenkomen in de kring essentiëler is voor het kerk-zijn dan wat dan maar ook. Waar heel veel Emerging Churches de nadruk leggen op samenkomen in kringen, doen veel ‘gewone’ kerken dat ook.

De appel valt dus toch niet zo heel ver van de boom. Maar omdat de appel zichzelf Emerging Church is gaan noemen, probeert de appel zo ver mogelijk van die oude(rwetse) tradionele boom af te komen. De kerkdienst is (te vaak) een symbool van traditionalisme, dus ligt het voor de hand om zich daar van af te zetten. De Emerging Church doet niet meer aan kerkdiensten omdat de angst groot is dat de Emerging Church weer terugveert naar een tradionele manier van kerkzijn.

Het is niet erg dat de Emerging Church zich afzet tegen het oude. Het is juist verfrissend. Schaf de liturgische kerkdienst maar eens af en keer dan terug naar wat in de Bijbel (bijv. 1 Cor. 14) wordt gezegd over kerkdiensten. Probeer met kennis van het Woord nieuwe vormen van samenkomen te ontdekken.

De meeste kerken hebben de luxe niet om de kerkdienst af te schaffen. Zacht uitgedrukt zou niet ieder kerklid daarmee instemmen! En ook dat is niet erg. Want wat blijkt? Sommige Emerging Churches (Zoals Waters Edge en Vineyard Central in de VS) houden, na de kerkdienst afgeschaft te hebben, een aantal jaren later toch weer gezamenlijke bijeenkomsten. De kerkdienst lijkt onlosmakelijk verbonden te zijn met de kerk en het zit er voorlopig niet in dat de kerkdienst (in de zin van de samenkomst van de gehele gemeente) gaat verdwijnen voordat Jezus terugkomt. Die toekomstvoorspelling durf ik te doen met het oog op het verleden. Nog nooit in de afgelopen 2000 jaar heeft een grote kerkelijke stroming de kerkdienst afgeschaft.

De Emerging Church denkt qua visie op bijeenkomsten niet heel veel anders dan de meeste andere kerken. Maar ze doen beter hun best om de visie waar te maken. Veel kerken zeggen wel dat ze het kringenwerk belangrijker vinden dan de kerkdienst, maar al het geld rolt toch richting diezelfde kerkdienst. Denk aan het gebouw (heb je niet nodig voor kringenwerk want dat kan thuis) en denk aan de voorganger (vaak meer bezig met de preek dan met de kring). Waar de Emerging Church wél een gezamenlijke kerkdienst houdt, heeft men de visie om ieder lid te laten participeren in de kerkdienst. Dit gebeurt dan ook. Dat ieder iets bijdraagt in de dienst (1 Cor. 14:26) en dat iedereen elkaar aanspoort om lief te hebben en goed te doen staat in iedere bijbel en toch laten de meeste kerken dat tijdens de dienst allemaal over aan de voorganger.

Misschien moet de oude kerkboom een beetje richting de Emerging Church appel. Helaas zijn bomen niet zo goed in beweging te krijgen. Behalve als ze omgehakt worden. En dat is een waarschuwing voor alle kerken.


next page

Hoe maak je samen muziek?

Een eenvoudige infographic over hoe je samen muziek het beste muziek maakt. Hoe maak je...
article post

Preek over aanbidding

Wil je de PowerPoint downloaden van de preek over aanbidding? klik hier. Ook kun je meer...
article post

Psalm 63

Het schema dat hoort bij de preek “Beter dan het leven” is hier te...
article post

Emerging Church V: Einde evangelisatie.

U leest een artikel die hoort bij een serie genaamd “The Emerging...
article post
thumbnail Nieuwe cd van S en C article post

Waarvoor dient de kerk?

Ik heb een boek in de kast staan met als titel „They like Jesus, but not the Church”....
article post

Lego Kerkdienst

Ooit een Lego Kerkdienst gezien? Er zit in ieder geval wel flow in.
article post

Emerging Church IV – Over appels, bomen en bijeenkomsten

U leest een artikel die hoort bij een serie genaamd “The Emerging...
article post