rss search

Vlucht naar de hemel

line

Bent u ook al druk aan het sparen? Want laten we eerlijk zijn. Een weekje Indonesië, Australië of Brazilië is al heel gewoon geworden. Misschien niet alledaags, maar voor sommigen onderons wel alle-jaars. Nee, wie op zoek is naar nieuwe ervaringen, moet niet op aarde zijn, maar in de hemel. De ruimte dan natuurlijk, want dat is nog net te betalen. Een vlucht met Virgin Galactic kost € 140.000 en dan zijn er volgens de laatste telling nog 284 wachtenden voor u. Duur? Nee hoor. Virgin Galactic is eigenlijk een prijsvechter. Het heeft binnenkort ook één belangrijke overeenkomst met Ryan Air: er is geen toilet aan boord.

Mensen zijn ervaringzoekers. We willen iets ervaren, hoe heftiger hoe beter. Zelfs Christenen – die best bestand zijn tegen een saai moment hier en daar – zijn daar niet van verschoond. Je hebt vast wel eens iemand horen zeggen: “Ik verlang naar een krachtige aanraking van Gods Geest.” En wat dacht je van:
Ik voelde de liefde van Jezus en kon niet ophouden met huilen.” Misschien heb je dit zelf wel eens gezegd: “Ik ervoer de aanwezigheid van God tijdens de dienst.”

Wat valt je op aan deze drie zinnen? Herlees ze nog eens Wat hebben ze gemeenschappelijk? Dat ze alle drie beginnen metik. En dat kenmerkt de moderne christen. Onder invloed van onze westerse cultuur, met name door de grote hoeveelheid reclame-boodschappen via verschillende media, zijn wij Homo Consumens geworden, de consumerende mens. De consumerende mens laat zich in de eerste plaats leiden door wat hij voelt bij een bepaald product en in de tweede plaats wat het product voor hem of haar kan betekenen. De consumerende christen doet hetzelfde. Die vraagt zich af wat voor gevoel een gemeente, een dienst of zelfs Jezus bij hem of haar losmaakt en wat de kerk, een kerkdienst en zelfs de Allerheiligste voor hem of haar kan doen. Foute boel. Als Homo Consumens kun je de kerk natuurlijk niet binnentreden.

Hoe dan wel? Hoe voorkomen we dat we gaan consumeren in de kerk? En hoe kunnen we onze kerkdiensten zo vormgeven dat we de bezoekers aan de dienst niet in de verleiding brengen om te gaan consumeren? Een aantal suggesties.

  1. Zet je hart op het juiste. Verlang niet langer naar krachtige aanrakingen van de Heilige Geest, maar verlang naar de Heilige Geest zelf. Verlang niet naar de liefde van Jezus, maar naar Jezus zelf.
  2. Geef de Geest de ruimte. Niet alleen om warme gevoelens op te wekken, maar ook om je te overtuigen van zonde. Dat is geen fijn gevoel.
  3. Beoordeel kerkdiensten niet aan de hand van het gevoel wat je er bij hebt. Ten diepste doet het er niet toe of een dienst gezellig, indrukwekkend of warm of vrolijk was. Gebruik liever criteria als deze: Stond Christus centraal? Is wat er gebeurd is in overeenstemming met de Bijbel? Kreeg de Geest van God ruimte om te doen wat Hij wil? En: droeg de dienst vrucht?
  4. Muziek is geen vorm van kerkelijk entertainment. Het is een middel om mensen te helpen zich ten volle bewust te worden van God en voor Hem open te staan.
  5. Voor de zangleiders: wees kritisch op jezelf wanneer je liederen kiest. Kies je ze omdat je ze zelf mooi vindt, of omdat ze Gods boodschap voor de gemeente dragen? Zijn ze theologisch correct of zijn ze te sterk afgestemd op de waan van deze tijd?
  6. Kom naar de dienst om je lofoffers te brengen. En leer de gemeente om naar de dienst te komen om lofoffers te brengen.

Mocht het niet lukken om de jezelf en de gemeente te ontrukken aan de geest van het consumentisme, schaf dan de collecte af en ga entree heffen aan de deur. Met het geld dat je binnenhaalt kun je de beste apparatuur aanschaffen, een fulltime muziekteam aanstellen en iedere week weer een andere (christelijke) cabaretier aan het woord laten. Adverteer vervolgens dat je vluchten naar de hemel aanbiedt voor een spotprijs – met toilet aan boord!



Plaats een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *