rss search

Emerging Church V: Einde evangelisatie.

line

U leest een artikel die hoort bij een serie genaamd “The Emerging Church”. Klik op de links om de andere artikelen behorende bij deze serie te lezen.

1. Emerging Church: De nieuwe kerk

2. Emerging Church: Als Jezus zijn.

3. Emerging Church: Kerk en wereld.

4. Emerging Church: Over appels, bomen en bijeenkomsten.

5. Emerging Church: Einde evangelisatie. 

 

Hier is de evangelisatie-paradox. Je evangeliseert om een ander te overtuigen om Jezus te gaan volgen. Maar dat „evangeliseren” is soms zo’n onprettige activiteit, dat de persoon tegenover je denkt: „ik bekeer me maar niet, want straks moet ik ook zo gaan evangeliseren!” Wie heeft dat nooit gedacht toen Jehova’s getuigen aan de deur kwamen? „Ik laat me niet door hen overtuigen, want straks moet ik ook deur-aan-deur met een Wachttoren-blaadje!”

„Vriendschap-evangelisatie”, zeggen sommigen, „dat is de meest effectieve en prettige manier om te evangeliseren”. Maar vriendschapsevangelisatie is net zo paradoxaal. Op het moment dat je bevriend raakt met een niet-gelovige om die persoon tot bekering te laten komen, is de relatie per definitie niet meer vriendschappelijk. Het is ongelijkwaardig („ik ga jou de waarheid vertellen”), het is niet open (jij hebt een verborgen agenda) en je neemt de ander niet zoals hij/zij is.

Natuurlijk is evangelisatie meer dan het uitdelen van folders op de hoek van de straat. En natuurlijk is vriendschapsevangelisatie – als het goed is – getuigen van Jezus bij de mensen die op spontane wijze je vrienden zijn geworden. Maar de term „evangelisatie” is zo’n beladen term geworden dat de Emerging Church het tot symbool heeft gemaakt van hoe-het-niet-moet. Schaf maar helemaal af, zeggen veel Emerging Churches.
Mijn mening? Leer van Emerging Churches en neem het hele concept eens goed onder de loep. Hier volgen een aantal gedachten. Ze zijn van mij, maar geïnspireerd op het gedachtengoed van de Emerging Church.

Evangelisatie is niet: reclame maken

Als een bedrijf reclame maakt voor een product dan is dat niet uit oprechte liefde voor de klant. Het bedrijf wil verkopen en verdienen. Er worden allerlei creatieve campagnes verzonnen om de aandacht van de klant te krijgen. Het product wordt zo aantrekkelijk mogelijk gepresenteerd. Er wordt (meestal) niet gelogen maar dat scheelt niet veel.
Als een kerk reclame gaat maken voor het Christelijk geloof, dan wordt het geloof in een aantrekkelijke verpakking gestopt. Jezus wordt een vriend, God is alleen nog maar Liefde. Moeilijke aspecten passen niet in het doosje en worden verkleind of weggelaten. Het christendom is veel te weerbarstig, veel te stevig, veel te zwaar, veel te veelzijdig om in een slogan te vatten. Geen reclame maken dus. Wel moderne middelen gebruiken om helder inzicht te geven in wat we als Kerk geloven.

Vereenvoudig het christenzijn niet

Christen zijn is niet het hebben van een aantal geloofsovertuigingen. Het is veel meer. Het is overgave aan God in de meest brede zin. In de laatste decennia is in het rijke westen het volgende verkondigd: aanvaard Jezus offer voor jou, en als je dat doet ontvang je vergeving en mag je naar de hemel. In deze plukken we de vruchten van die verkondiging. De kerk zit vol met christenen die geloven in God, maar daar totaal niet naar leven. Als we blijven evangeliseren zoals we dat in de afgelopen decennia hebben gedaan, komen er nog meer van dat soort christenen bij. En dat willen we toch niet?
De Emerging Church focust op veranderde levens, niet op veranderde overtuigingen. Eerst laat je een andere manier van leven zien. Als dat een buitenstaander inspireert, zal hij/zij ook proberen anders te leven. Dan blijkt dat hij/zij God nodig heeft en komt hij/zij tot een ander geloof.
Even een vraag tussendoor: Leef jij je leven zo, dat het een inspiratiebron is voor niet-gelovigen? Zoniet, wacht dan nog even met evangeliseren totdat je God de ruimte hebt gegeven om je levenswijze op orde te brengen.

Wees niet selectief

Veel christenen zijn selectief in met wie ze over het geloof durven te praten. Jammer en lastig in een land als Nederland, waar zoveel Moslims, Boeddhisten, overtuigde atheïsten en orthodoxe Joden wonen. Daarmee passen we een soort van selectie toe. Mensen die niet uitgesproken zijn over hun geloof mogen over Jezus horen, maar mensen die een ander geloof aanhangen dan wij, krijgen niets. Maar de band Casting Crowns zingt het in één van hun liederen (If we are the Body): De prijs die Jezus betaalde is veel te hoog, dat wij selectief mogen zijn wie wel en wie niet mogen bij Hem mogen komen. Waar zijn we als Christenen bang voor? Dat de ander ons er uit-redeneert? Dat is onmogelijk als je over je persoonlijke geloof en ervaringen praat. Dat we als arrogant worden bestempeld? Dat zou geheel onterecht zijn aangezien het christendom niet een superieur denksysteem is, maar een persoonlijke relatie met God. Of zijn we bang dat we occult belast worden door met die ander om te gaan? Voor die gedachte is geen enkele Bijbelse grond.
Binnen de stroming van de Emerging Church vind je geen angst om het gesprek aan te gaan met anders-gelovigen. Toch wordt heel verschillend gedacht over andere godsdiensten. Zo gaat Sean Stillman van “Zac’s Place” veel om met de lokale Moslims zonder ze te willen bekeren. Hij hoopt dat ze na vijf of tien jaar iets van Jezus’ genade zullen zien in zijn leven en dat dat hen zal overtuigen. Pip Piper neemt echter een extreem standpunt in. Hij gelooft dat we zij-aan-zij met andere religies op geloofsreis moeten gaan en van elkaar kunnen leren.
Ik kan me vinden in Stillman, maar ben fel gekant tegen het standpunt van Piper. Hij relativeert zijn eigen gelijk tot op het punt dat die andere geloven net zo waar zijn. Dat klinkt prachtig in een talkshow op TV, maar ik hoor Jezus dat niet zeggen. Jezus stelt dat het heil uit de Joden is (Joh. 4:22). Punt. En dat Hij de zoon van God is. Punt. Jezus stierf vanwege zijn radicale uitspraken. Stefanus ook. En Paulus vervloekte iedereen die de kern van het evangelie durfde te veranderen (Gal. 1:8 en 9). Ook Paulus stierf vanwege zijn radicale boodschap. Wie stelt dat Jezus’ radicale/extreme boodschap niet van deze tijd is, die heeft weinig historisch besef. Jezus’ boodschap is in geen enkele tijdsperiode omarmd.

God is aan het werk in de wereld

De kerk is het lichaam van Christus. Dat wil zeggen dat Jezus in en door de kerk heen werkt. Dat wil niet zeggen dat Jezus alléén werkzaam is binnen de kerk! Ook buiten de kerk zie de Heilige Geest krachtig werken. Niemand heeft daar moeite mee als het ver van huis gebeurt. Moslim(a)s die over Jezus dromen bijvoorbeeld. Of wat ik een tijd geleden op een videoband (ja, zo lang geleden) zag: een volk met een primitief volksgeloof dat uitstekend aansloot op het evangelie. Maar staan wij er ook voor open dat God ook door niet-christenen kan spreken en werken? Hier zou ik een overweldigend aantal schriftplaatsen kunnen noemen waar God niet-gelovigen gebruikt om namens Hem te spreken. En ook heb ik meerdere keren ervaren dat God op wonderlijke manieren aan en door niet-gelovige mensen duidelijk maakt dat Hij er is.
De Emerging Church opent ramen en deuren van de kerk en gooit muren om zoals nog niet eerder vertoond is. Dat is nodig én gevaarlijk. Dat het nodig is, ziet bijna iedereen wel in. Dat het gevaarlijk is blijkt uit uitspraken van Emerging Church leiders die zo nauw aansluiten bij de hedendaagse cultuur dat ze er helemaal in opgaan.
Maar Jezus’ boodschap is niet Postmodern. En dat is maar goed ook want na deze Postmoderne episode komt er weer een ander wereldwijd paradigma. En daarna misschien weer een ander. Totdat Jezus terugkomt.

 

 


Geen reacties

line

Trackbacks/Pingbacks

  1. Emerging Church deel III - kerk en wereld - de KerkDienst - […] 5. Emerging Church: Einde evangelisatie.  […]

Plaats een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *