rss search

Frisse kijk op zondagochtend

line
Louie Giglio schrijft: “We moeten onze kijk op de zondagse dienst grondig herzien”. Momenteel zijn we er op gericht om de mensen die de kerk binnenkomen in contact te brengen met God, en daar is iets mis mee. Waarom moeten de mensen die vol zijn van Gods Geest met God in contact gebracht worden? Zouden ze niet voortdurend in contact moeten staan met God? Iedereen die christen is weet dat het antwoord daarop een volmondig ‘ja’ is. Niet iedereen weet echter wat dat betekent.
God is alomtegenwoordig. Dat betekent dat hij overal is. Je kunt je nergens verstoppen voor God. Hij staat full-time naast je. In Psalm 139 staat dat en Jona is daar ook achtergekomen. God is dichtbij iedereen, maar niet iedereen staat met God in contact. Voor Christenen wordt Gods nabijheid nog nadrukkelijker beloofd. Jezus zegt in Mattheüs 28 dat hij altijd met ons zal zijn, tot aan het einde van de wereld zoals wij die kennen. Deze woorden werden uitgesproken door een man die plotseling lichamelijk verscheen, nadat hij was gestorven en begraven. Het heeft een ondertoon: “Laat mensen eeuwenlang beweren dat ik dood en begraven ben. Laat ze zeggen dat ik nooit bestaan heb en bovendien Gods zoon niet was. Maar ik kom altijd weer persoonlijk naar jullie. Tot aan de laatste generatie toe!” Om Jezus kan niemand heen, net zo min dat iemand om God heen kan. Vraag Jona…
Maar contact met God betekent meer dan Gods aanwezigheid alleen. Voor interpersoonlijk contact heb je twee personen nodig. God is er. Ben jij er ook? Sterker nog ben jij voortdurend in Gods aanwezigheid? Zie jij de troon van God voortdurend? Spreek je regelmatig met papa? Breng je voortdurend lofoffers (Hebreeën 13:15-16) en wil je elk uur van de dag de Heer prijzen (Psalm 34:2)? Of ben je het kind dat éénmaal per week een dik uur op bezoek gaat en dat hele uur nodig heeft om te wennen aan Gods aanwezigheid? En vraag je je dan ook nog af waarom je zo weinig merkt van Gods aanwezigheid? Misschien merkt God wel weinig van jouw aanwezigheid!
Louie Giglio heeft gelijk, we moeten onze kijk op de zondagse dienst eens herzien. In plaats van er van uit te gaan dat mensen opgewarmd moeten worden en gewezen en gericht moeten worden op de Vader, moesten we er maar eens van uitgaan dat ze al de hele week aan het aanbidden zijn. Want dat is de opdracht in Hebr. 13:15-16! Lofprijs is een dagelijks onderdeel van het normale christelijke leven. Aanbidding in de Bijbel is vaker een individuele daad dan een groepsgebeuren. Dat jij thuis God aanbidt is het uitgangspunt, het feestelijk samen aanbidden is de bonus. Net zo min dat je je gebit gezond kunt houden door halfjaarlijks naar de tandarts te gaan kun je geestelijk gezond blijven door wekelijks naar de kerk te gaan. Een gezond gebit vereist dagelijks tandenpoetsen, een gezond geestelijk leven vraagt om dagelijks contact met God.
Wat je kunt doen als technicus, muzikant, zangleider, danser, dramaspeler? Leef het voor. En kaart het aan bij de leiding van je gemeente!


Plaats een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *