rss search

Statistieken over kerkdiensten

line

In het boek “Revolution” van George Barna las ik een aantal ontstellende statistieke feiten. Ze zijn gebaseerd op onderzoek in de Verenigde Staten, maar ik vrees dat het in Nederland en België niet heel anders zal zijn. Ik noem een paar, en reageer daar op.

De meeste gelovigen geven aan dat ze alleen tijdens de kerkdienst God aanbidden. Hoe vaak bent u opgeroepen in een preek, tijdens een zangdienst, op een kring of waar dan ook om er gewoonte van te maken om God te aanbidden? We worden opgeroepen om te geven, om te dienen, om naar activiteiten of diensten te komen en (gelukkig) zelfs om te bidden en de Bijbel te lezen. Maar er een gewoonte van maken om thuis God te aanbidden? Dat hoor je nooit. Geen wonder dat God alleen aanbeden en geprezen wordt tijdens de dienst.

80% van alle gelovigen hebben niet het gevoel dat ze God ontmoeten tijdens de dienst. Wat gaat hier verkeerd? Was het uiteindelijke doel van kerkdiensten niet de ontmoeting met elkaar en met God? Wat een ontnuchtering, als dit ook waar is voor de miljoenen kerkgangers in Nederland en België. Laat het niet waar zijn, want als de meerderheid naar de kerk gaat zonder Papa daar tegen te komen, is het hele gebeuren vrijwel zinloos. Kerkleiders, dienstplanners, lezen jullie dit? Willen¬†jullie dit even checken bij de bezoekers van jullie diensten?

De helft van alle gelovigen heeft Gods aanwezigheid niet gevoeld in het afgelopen jaar. U hoort me niet zeggen dat iedereen de dienst met een zakdoek moet verlaten (of luid gejuich, afhankelijk van de denominatie). Zo werkt dat niet. We blijven mens, en de mens is er niet op gemaakt om altijd op emotionele toppen te verblijven. Of we Gereformeerde Bonder zijn of Pinksterchristen: ieders gevoel is wel eens zo droog als een woestijn.

God kan soms wekenlang, maandenlang of jarenlang op zich laten wachten. Maar als de helft van de gelovigen niets ervaart van God, dan loopt het geloof op een gegeven moment dood. Misschien bent u een cactus-christen, een gelovige die heel weinig van God hoeft te ervaren om toch stevig in de geloofsschoenen te staan. Dat is mooi en zelfs een eigenschap van een volwassen geloof. Maar zelfs een cactus heeft van tijd tot tijd water nodig.

Wat moeten we met deze bloemlezing van lastige statistieken, behalve hopen dat het wel een beetje meevalt? Onze verantwoordelijkheid herpakken. Veel kerkdiensten lopen op de automatische piloot. In plaats van ons bij iedere dienst af te vragen hoe we de harten van de mensen dicht bij het hart van God kunnen brengen, vragen we ons af hoe we de bezetting van het muziekteam rond kunnen krijgen. Of de spreker kunnen overtuigen iets korter te spreken. Of wanneer de twee valse tonen in het orgel eindelijk gerepareerd kunnen worden.

Laat deze statistieken jou niet ontmoedigen. Laat ze je kwaad maken. En vastbesloten dit binnen een paar jaar te veranderen. Dat kan. Ik heb het in een aantal kerken met mijn eigen ogen gezien…



Plaats een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *